بسكتبال
مقررات و قوانين بسكتبال
- تعريف:
بازي بسكتبال توسط دو تيم انجام مي پذيرد كه هر تيم شامل 5 بازيكن مي باشد، هدف آنها عبور دادن توپ از حلقه و ممانعت از گل زدن تيم مقابل است. اندازه زمين بسكتبال بايد (28*15) يا (26*14) يا (24*12) باشد و ارتفاع زمين بازي تا سقف سالن بايد هفت متر باشد.
تمامي خطوط زمين بايد 5 سانتيمتر عرض داشته باشد: شعاع دايره ها بايد 08/1 متر باشد. اندازه تخته بايد 180 * 05/1 متر باشد كه با فاصله 09/2متر از سطح زمين نصب مي گردد.
يك بازي بسكتبال با يك سر داور و يك داور، منشي، وقت نگهدار مسؤول 24 ثانيه، مسؤول تابلو و يك ناظر فني مسابقات برگزار مي شود. بازي بسكتبال با 5 بازيكن شروع مي شود و با دو نفر هم مي توانند ادامه دهند كمتر از دو نفر بازي انجام نمي شود. بازي در چهار پريوت ده دقيقه اي انجام مي شود. بين ده دقيقه اول و دوم يك وقت دو دقيقه استراحت و بين ده دقيقه دوم و سوم كه نيمه اول هم ناميده مي شود يك وقت ده تا پانزده دقيقه استراحت و بين ده دقيقه سوم و چهارم يك وقت دو دقيقه اي استراحت انجام مي شود. تايم استراحت هر ده دقيقه، يك تايم استراحت يك دقيقه اي و ده دقيقه آخر تيمها مي توانند از دو تايم استراحت يك دقيقه اي  استفاده نمايند.
- تخلف ها:
سه ثانيه: زماني كه تيمي توپ را در اختيار دارد نبايد هيچ يك از بازيكنان آن تيم بيش از سه ثانيه در منطقه ذوزنقه تيم مقابل توقف نمايند. تمامي خطوط منطقه ذوزنقه جزء منطقه محدوده محسوب مي شوند .
هشت ثانيه: زماني كه بازيكني مالكيت توپ را در زمين دفاعي خود در اختيار مي گيرد بايستي در عرض هشت ثانيه توپ را از زمين خارج كرده و به زمين حمله ببرد.
24 ثانيه: اگر تيمي مالك توپ شده باشد. بايد در عرض 24 ثانيه توپ را وارد حلقه حريف بكند يا به طرف حلقه تيم مقابل شوت بزند در زدن شوت توپ بايد حتماً به حلقه بخورد تا 24 ثانيه صفر شود اگر توپ به تخته بخورد 24 ثانيه ادامه مي يابد و اگر توپ توسط تيم مقابل اوت شود باز هم 24 ثانيه ادامه مي يابد. 24 ثانيه موقعي صفر مي شود كه 1- خطا صورت بگيرد 2- بازيكن تيم مقابل با پا توپ را به اوت بياندازد. اگر دستگاه 24 ثانيه بوق بزند و توپ از دست بازيكن رها شده و در هوا باشد، اگر گل شود گل قبول مي باشد. اگر در هوا با دست بازيكني لمس شود  و گل شود گل مردود مي باشد .
رانينگ: موقعي كه بازيكن توپ را در دست گرفته و يك يا دو گام به اطراف برود، رانينگ نام دارد.
پاي پيوت: اگر بازيكني توپ را در دست داشته و يك پا را ثابت و پاي ديگر را به هر طرف كه بخواهد به حركت در آورد پاي ثابت را پاي پيوت مي گويند. اگر بازيكني با توپ با دو پا همزمان به زمين بيايد هر دو پاي او پاي پيوت مي باشد. اگر يك پاي خود را بلند كند پاي ديگر به عنوان پاي پيوت خواهد بود.
3- خطاها:
خطاي شخصي: 1- بلاك كردن 2- شارژ كردن 3- دفاع از پشت سر 4- تماس با دست  5 - نگهداشتن  6- استفاده غيرقانوني از دستها  7- هل دادن  8- اسكرين غير قانوني خطاي شخصي در تمامي حالات جهت بازيكن خاطي اعلام مي شود.
خطاي طرفين: خطايي است كه دو بازيكن مخالف روي همديگر در يك زمان انجام مي دهند.
خطاي غير ورزشي: خطاي شخصي است كه به طور عمد روي بازيكن با توپ و يا بدون توپ صورت مي گيرد و جريمه آن دو پرتاب آزاد و مالكيت توپ از وسط زمين مي باشد.
ديسكاليفه: هرگونه خطايي خارج از روحيه ورزشكاري را با ديسكاليفه (اخراج از زمين بازي) جريمه و دو پرتاب آزاد و مالكيت توپ از وسط زمين به حريف داده مي شود.
خطاي فني: خطايي است كه بدون برخورد بازيكن بوجود مي آيد. جريمه آن يك پرتاب آزاد با مالكيت توپ از وسط زمين مي باشد. خطاي فني براي بازيكن ذخيره دو پرتاب آزاد با مالكيت توپ و خطاي فني براي مربي و همراه تيم دو پرتاب آزاد و مالكيت توپ است.
خطاي تيمي: در هر ده دقيقه، تيمي كه خطاهاي انجام شده آن بيش از 4 خطا باشد، خطاي تيمي محسوب مي شود و جريمه آن دو پرتاب آزاد توسط بازيكني كه خطا روي آن اتفاق افتاده است انجام مي شود.

115 سال با بسكتبال
بسکتبال - ترجمه فاطمه ابوطالبي:
به بهانه شروع فصل جديد مسابقات ليگ حرفه‌اي بسكتبال آمريكا (NBA) در پايان ماه جاري ميلادي كه طرفداران زيادي در سراسر دنيا دارد به بررسي تاريخچه اين ورزش گروهي مي‌پردازيم:
ورزش بسكتبال در سال 1891 ميلادي توسط آموزگاري به نام دكتر «جيمز ناي اسميت» ابداع و در ورزشگاه «اسپرينگ فيلد» ماساچوست به نمايش درآمد.
در آن زمان به جاي حلقه‌هاي گل از سبدهاي مخصوص كه به شكل زنبيل بودند استفاده مي‌شد، كه توپ پس از گل شدن درون آنها قرار مي‌گرفت. پس از هر بار گل شدن توپ را با نردبان از درون سبد بيرون مي‌آوردند و به اين وسيله بين‌طرفين در جريان بازي قرار مي‌دادند.
هدف اصلي از ايجاد چنين ورزشي فعاليت در محيط سر‌بسته‌اي در فصل زمستان بود تا ورزشكاران بتوانند در اين فصل نيز فعاليت داشته و با ورزش فرم بدني و وضعيت جسماني خود را در حد مطلوب حفظ نمايند.
به همين جهت تعداد بازيكنان نامحدود بود و هر دفعه‌ مي‌توانستند از هر تعداد دلخواه براي بازي استفاده نمايند كه كم‌كم قوانيني براي انجام بازي و ساير قسمت‌ها وضع نمودند به طوري كه تعداد بازيكنان هر طرف 9 نفر تعيين گرديد و سپس به 7 نفر تقليل يافت و بالاخره اين تعداد به عدد 5 رسيد و در اين عدد ثابت ماند.
هر بازيكن مي‌توانست در موقع وقوع خطا به جاي كليه بازيكنان خود پرتاب آزاد انجام دهد. هر تيم مي‌توانست از شروع تا پايان بازي توپ را در زمين خود به طور دلخواه نگه دارد. هر دفعه كه توپ گل مي‌شد بازي يا بين طرفين يا جامپ‌بال از وسط زمين ادامه مي‌يافت. بازيكنان بلندقد مي‌توانستند در نزديك سبد قرار گيرند و توپ را به آرامي به سبد بيندازند.
قبل از ميلاد مسيح در آمريكاي جنوبي و در شبه‌جزيره بوكاتان، مراسم مذهبي اجرا مي‌شد. در اين مراسم در محوطه‌اي كه دور تا دور آن را مجسمه‌هاي خدايان فرا گرفته بود شركت‌كنندگان توپي را كه از ساقه و برگ گياهان مقدس درست شده بود به درون حفره‌هايي كه در زمين ايجاد شده بود، مي‌انداختند.
اين جشن مذهبي كه به بسكتبال امروزي شباهت داشت «پوك تا پوك» ناميده مي‌شد. در قرن شانزدهم ميلادي نيز در كشور مكزيك ورزشي به همين شكل اجرا مي‌شد و تيم برنده مي‌توانست لباس هر يك از تماشاچيان را به عنوان جايزه درخواست كند.
دكتر «جيمز ناي اسميت» با مشكل جدي روبه‌رو بود. او با تعدادي دانش‌آموز ناآرام و پرانرژي كار مي‌كرد و به دنبال راهي براي از بين بردن انرژي‌ جسماني اين دانش‌آموزان مي‌گشت.
مشكل اساسي «ناي اسميت» در فصل زمستان و زماني كه ميدان‌هاي ورزشي در زير لايه‌اي از يخ و برف پنهان مي‌شد، بروز مي‌كرد. سالن‌هاي سرپوشيده چندان وسيع نبود كه بتوان در آنجا بيسبال يا فوتبال بازي كرد.
ناي اسميت دو سبد مخصوص چيدن هلو را در دو طرف سالن ژيمناستيك آموزشگاه كه ابعادي در حدود 8/19 و 7/13 متر داشت در ارتفاع 3 متري از سطح زمين نصب كرد.
او اين ايده را از بازي لاكروس كانادايي‌ها گرفته بود كه در آن هدف بازيكنان انداختن توپ فوتبال به داخل سبدها بود و هر تيم شامل 9 نفر مي‌شد.
پس از اين كه تعداد بازيكنان به 5 نفر رسيد و تكنيك‌هاي جديدي مثل شوت جفت ايجاد شد توجه بسياري از جوانان و نوجوانان به اين ورزش جذب شد.
در سال 1936 ورزش بسكتبال براي اولين بار در مسابقات المپيك برلين كه در آن 21 تيم شركت كرده بودند، اجرا شد.
ورزش بسكتبال از ابتداي امر مورد توجه خانم‌ها نيز قرار گرفت و اولين تيم بانوان در سال 1891 ميلادي در محل كار يا دانشكده مخترع آن تشكيل شد و در سال 1899 نيز براي اولين بار كتاب قانون بسكتبال براي بانوان منتشر شد.
بررسي و مطالعه قوانين و مقررات اين بازي در گذشته و تغييرات آن بازگو كننده جالبي از جنبه‌هاي مختلف گسترش اين ورزش مي‌باشد. بدين معني كه بسكتبال در ابتدا خيلي آرام و آهسته اجرا مي‌شد و به قدرت جسماني كمتري نياز داشت.
زمين بازي در مراحل اوليه گسترش اين ورزش به سه قسمت تقسيم مي‌شد و بازيكنان هر ناحيه تنها مي‌توانستند در منطقه مربوط به خود به فعاليت بپردازند. بعدها كه بازي از سرعت بيشتري برخوردار شد زمين بازي نيز به دو قسمت تبديل گرديد.
در آغاز پيدايش بسكتبال بازيكنان مجاز بودند تنها يك بار توپ را به زمين بزنند. بعدها اين تعداد به دو يا سه بار افزايش يافت. در حال حاضر اين تعداد محدود نبوده و بازيكن مجاز است با توجه به موقعيت خود در زمين بازي پس از در اختيار گرفتن توپ هر چند بار كه مايل باشد آن را به زمين بزند.
بسكتبال حرفه‌اي آمريكا(NBA)
زمان شروع رقابت‌هاي بسكتبال حرفه‌اي آمريكا موسوم به ان.بي.اي(NBA) به ششم ژوئن سال 1946 برمي‌گردد. اين مسابقات در ابتدا تحت نام BAA برگزار مي‌شد، اولين رئيس اين اتحاديه «موريس پادولوف» بود. در سوم آگوست سال 1949 NBL (ليگ بسكتبال ملي) نيز تشكيل شد و سه تيم از تيم‌هاي حاضر در BAA به اين ليگ پيوستند. مسابقات حرفه‌اي  BAA در فاصله سال‌هاي 1947 تا 1949 به NBA تغيير نام داد.
در رقابت‌هاي بسكتبال حرفه‌اي آمريكا تيم‌ها به دو دسته تقسيم مي‌شوند، به تيم‌هاي فدراسيون شرق و فدراسيون غرب.
• تيم‌هاي فدراسيون شرق:
منطقه آتلانتيك:
بوستون سلتيكز- نيوجرسي نتز- نيوريورك نتز- فيلادلفيا 76 ارس- تورنتو راپترز
منطقه مركزي:
شيكاگو بولز- سلوتلند ساواليرز- ديترويت پيستونز- اينديانايا كرز
منطقه جنوب شرقي:
آتلانتا هاوكز- چارلوت بوبكيتز- ميامي هيت- ارولاندو مجيك- واشنگتن ويزارد
• تيم‌هاي فدراسيون غرب:
منطقه شمال غربي:
دنوناگتز- منيسوتا تيمبرولوز- پورتلند تريل بلازرز- ستل سوپر سونيكز- اوتاجاز
منطقه پاسيفيك:
گلدن استيت واريورز- لوس آنجلس ليكرز- لوس‌آنجلس كليپرز- فونيكس سانز- ساكرا منتو كينگز
منطقه جنوب غربي:
دالاس موريكز- هوستون راكتز- ممفيز گريزيليس- نيواورلند هورنتر- سن آنتونيوايد
معروف‌ترين بازيكنان NBA
-         كريم عبدالجابر
-         ريك باري
-         الگين بايلور
-         لاري بريد
-         ويلت چامبرلين
-         تيم دونكان
-         جوليوس اروينگ
-         لبورن جيمز
-         مجيك جانسون
-         مايكل جردن
-         جورج ميكان
-          حكيم اولا جوان
-         شكيل اونيل
-         اسكار رابرتون
-         بيل راسل
-         جري وست
قوانين بسكتبال
بسكتبال در چهار دوره 10 دقيقه‌اي (بين‌المللي) يا 12 دقيقه‌اي(NBA)  انجام مي‌شود. زمان استراحت بين تايم اول و دوم و بين تايم سوم و چهارم 2 دقيقه و بين تايم دوم با سوم (بين دو نيمه) 10 دقيقه است. وقت اضافي در اين ورزش 5 دقيقه‌ است. پس از استراحت بين دو نيمه زمين حمله و دفاع دو تيم عوض مي‌شود.
زمان‌هاي مذكور زمان واقعي بازي است. زماني كه توپ در جريان نيست وقت بازي متوقف مي‌شود. مثلاً زماني كه خطايي رخ داده يا هنگام پرتاب آزاد زمان متوقف مي‌شود.
به همين دليل زمان انجام يك بازي كامل بيشتر از مجموع عددي زمان‌هاي ذكر شده است و معمولاً حدود دو ساعت طول مي‌كشد. در اين رشته، هر تيم 5 بازيكن در زمين دارد و مي‌تواند حداكثر 7 بازيكن ذخيره نيز داشته باشد.
تيم‌ها مربي‌اي براي نظارت بر استراتژي بازي دارند و ممكن است هر تيمي كمك مربي، مدير، آمارگير، دكتر و بدن ساز نيز داشته باشد. لباس بازي براي زنان و مردان بلوز بي‌آستين و شلوارك است و نام تيم در جلوي بلوز و شماره بازيكن در پشت و جلوي آن نوشته شده است.
در باز‌هاي بين‌المللي شماره‌هاي بازيكنان از 4 تا 15 است. بازيكنان بسكتبال معمولاً از كفش‌هاي ساقه‌دار استفاده مي‌كنند تا از مچ پا حفاظت بيشتري كند.